به اینان که خود را بهترین میدانند بگویید صدای قهقهه از بالا دستهاست

انان به افکار اینان میخندند

...

سلام ...

بازم یه سلام که میاد و ادم رو اشتی میده با دوران نبودن هاش ... میادو یه جورایی رشته ی کلام رو به دست میگیره و انگار نه انگار که قبلنا نبوده و الان داره یه جورایی خودش رو تو دل یه عده ادم جا میکنه ...

بازم یه سلام که ... دیگه نمیدونم چی باید بگم ... از نبودن هام ؟! ... از اینکه همه میان سراغم ولی به هیچکس سز نمیزنم ... ولی باور کنید به نت دسترسی نداشتم ... وگرنه از خجالت همتون درمیومدم ... همه ی اونایی که بهم لطف دارن ...اره ... میدونم کافی نت به درد همین روزها میخوره ولی راستش رو بخواین اهل کافی نت رفتن نیستم ...

این تابستون اصلا خونه نرفتم ... از اول تیر که امتحاناتم شرو شد تا اخر تیر ... بعدش یکراست از همدان رفتم کرمانشاه مثلا مسافرت ...بعد از تقریبا ۱۰ روز دوباره برای یک دوره مربی گری که مدرکش فوقالعاده میتونه به دردم بخوره اومدم همدان ولی از اینکه اومدم پشیمونم ...کاش این دوره رو ول میکردم و به فکر مدرکش نبودم ... تا الان هم از نظر روحی و هم از نظر فکری راحت بودم ... الان که تشویش و نگرانی هم اضافه شده ... ولی با این حال تا ۲۰ ابان منتظر میمونم تا از موقعیت با خبر شم و تا ۱ اذر هم چشم به راه... تا اون روز تلاشم رو میکنم ...... در غیر این صورت حداقل پیش وجدان خودم سر بلندم که به قولم وفا کردم ...

بازم میام مینویسم ... بازم میگم از همه کس و از همه جا ... چون به غر از اینجا جایی برای فریاد زدن ندارم ...

بازم بهم سر بزنید منظرتونم ...

  ^{شب ...}

     ^{ماه ، ستاره ، نور}

                                   ^{آسمان تاریکیست !!}

             ^{دلتنگ ِ دلتنگم}

                                 ^{دلتنگ ِ تنهایی}

                                                      ^{دلتنگ اشک}

             ^{اشک ِ دلتنگی}

                                                          ^{دلتنگ ِشعر ، نقاشی ، مداد صورتی}

           ^{دلتنگ ِگریه،خنده ، غم ، ماتم}

               ^{دلــــــــــــــتنگـــــــــــــــــــــــ    مـــــــــــــــرگـــــــــــــــــــــ  !!! ...}

^{هیچی نداشتم بگم ... به غیر از این چند کلمه که اینا خودشون یک عالمه حرفن ...}

  ^{فقط باید بفهمیشون ...}

  ^{میتونی  بفهمیشون ؟؟؟}

امروز یکی دیگه از روزهایی که اگه مجبور نبودم دردسر نفس کشیدن رو تحمل نمی کردم ...

امروز بعد از مدتها اومدم حرفام رو بنویسم ... بازم تو این محفلی که فقط و فقط و فقط مال خودمه بنویسم و بگم ... بازم بگم چه ها گذشت و چه ها می گذرد ... ولی اصلا دستم به نوشتن نمیره ...

باز حرفام از گلوم بیرون نمیاد ... بازم همشون جمع شدن ... گوشی هم نیست که بخواد اینا رو بشنوه ... همش که نوشتن نیست ... این ماه دو ساله که من دارم مینویسم و هیچی به هیچی ... هنوزم به نوشتنم ادامه میدم ... حالا اخرش چی میشه نمیدونم ...

دیگه دارم کم میارم ...

چند روزیه که اومدم خونه  ...

ولی هر بار که خواستم چیزی بنویسم هیچی به ذهنم نمیرسید ... تا دیگه امروز دلو زدم به دریا ...اگه اینارم نمینوشتم معلوم نبود چه به سرم میاد ... یه درد سر دیگه که حوصله ی اونو اصلا ندارم ... امتحانات هم داره شروع میشه این از همه بدتر ...

باز باید برم ... باز باید بخوانم و باز باید بنویسم ...

میرم ببینم چی به سرم میاد ...

باز هم بــــــــــــــــــــــــای